005
004
003
002
001
25/03/2013 - Vera van de Velde

‘De Winterspelen’ als stageproject

Een aantal studenten van de Docentenopleiding Beeldende Kunst en Vormgeving aan ArtEZ te Arnhem hebben het festival ‘De Winterspelen’ dit seizoen bij het Kröller-Müller ontwikkeld, waaronder Marlou Stoffels en Jelle Korevaar. Ik interview hen over het project.

Marlou: “We begonnen het project met een vooronderzoek, waarbij iedereen een onderwerp uitkoos waarmee we ons bezig wilden houden, voor mij was dat intergenerationaliteit en educatiemiddelen.  Het leek me interessant om te kijken hoe verschillende generaties onderling konden leren, in interactie. Er zijn maar weinig instanties die rekening houden met het feit dat ouders vaak even weinig weten over de kunst in een museum als hun kinderen.” Jelle: “Het is een echte uitdaging om mensen van alle leeftijden dichter bij de kunst te brengen, te kunnen leren van elkaar.” Marlou:  “Al snel ontdekten we dat Jelle en ik op dezelfde lijn zaten, daarom zijn we samen gaan werken. We zijn een aantal musea afgegaan om te kijken hoe daar de educatie georganiseerd was, met de bedoeling daar wat van te leren en te kunnen meenemen in ons eigen project.” Vervolgens hebben de studenten naar aanleiding van de resultaten van de vooronderzoeken conclusies getrokken, dit zijn eisen en kernpunten die ze mee hebben genomen met de ontwikkeling van hun evenement. Belangrijk hierbij was het feit dat het gezin gezamenlijk deel kon nemen aan het project en de opdrachten die hierbinnen vielen. Als kapstok van hun concept besloten ze te werken naar aanleiding van een thema, namelijk ‘sprookjeswereld’. Het Kröller-Müller Museum zou gedurende het weekend van ‘De Winterspelen’ omgetoverd worden tot het paleis van de winterkoningin. Marlou: “Het was de bedoeling om mensen door middel van een sleutelervaring een bepaalde wijze te bieden om anders te kijken naar de kunst die er te bezichtigen is. Door er een thema aan te verbinden, kijk je direct met andere ogen naar de werken.”

Jelle: “We hadden besloten om de mensen gedurende de dag niet alleen naar een soort climax toe te laten werken, maar om juist allemaal verschillende ruimtes te creëren waar steeds weer iets nieuws te beleven valt. Per ruimte hebben we gekeken wat we de bezoekers wilden bijbrengen. Daarbij bedachten we een educatievorm aan de hand van verschillende opdrachten. ” Iedere student kreeg een of twee ruimtes onder zijn verantwoording en moest die naar aanleiding van een duidelijk plan voorzien van alle benodigdheden. De families die het museum bezochten gedurende het festival, kregen allemaal een schatkaart die hun naar de verschillende ruimtes leidde. Op de schatkaart staan stukjes van het verhaal over de winterkoningin. Bij elke ruimte hoort een stukje van dat verhaal, waardoor je door haar ogen naar het museum en de collectie daarbinnen gaat kijken, het verhaal neemt je mee in haar wereld. De verhalen konden op willekeurige volgorde voorgelezen worden, zodat de families zelf de vrijheid hadden waar en wanneer ze naar welk gedeelte van het museum gingen. Jelle: “We hebben bijvoorbeeld een opdracht bedacht bij een ruimte waarin werk van de kunststroming Arte Povera stond, die we ‘De Koninklijke Afvalarchitect’ noemden. Het draaide hier om de rijkdom van het afval, dat als kunst gebruikt werd. Het verhaal hierbij was dat de winterkoningin maar bleef verzamelen en haar paleis erg vol raakte. Daarom moest er een groter paleis komen. Het hele gezin werkte in deze ruimte naar aanleiding van het afval dat daar verzameld was, aan een stukje van dit nieuwe paleis. De ene familie maakte een toren, de andere stukje muur. Uiteindelijk zijn al deze losse elementen bij elkaar gebracht tot een groot paleis. Een ander raakvlak is dat mevrouw Kröller-Müller, oprichtster van het museum, eigenlijk een groter museum had willen bouwen. Op deze manier is deze opdracht ook een ode aan haar. De kinderen lokken gedurende de uitvoering de creativiteit bij de ouders uit, dit was erg leuk om te zien. De gezinnen werkten echt samen.” Marlou: “Daarnaast kreeg iedere bezoeker bij de ingang een lege ketting. Per uitgevoerde opdracht was een token te verdienen. Het leukst is natuurlijk om alle opdrachten uit te voeren, maar met 3 tokens had je het einddoel al behaald, die gelden namelijk als sleutel om langs de wacht te komen. Als dat gelukt was, mocht je een bezoek brengen aan de winterkoningin, kon je met haar op de foto en kreeg je een winters ijsje.”

Marlou en Jelle zijn beide van mening dat het een erg geslaagd stageproject is geweest en kijken met trots op de uitvoering terug. Wat hun beiden erg aantrok binnen dit project, wat dat het hun een hele complete ervaring gaf. De studenten regelden alles zelf, van A tot Z. Ze kregen te maken met het opzetten van het programma, promotie, vormgeving, het zoeken van vrijwilligers, enzovoorts. Ze konden zichzelf echt neerzetten en er hun eigen project van maken samen met hun medestudenten. Alleen als ze hun plan professioneel aan zouden pakken, mocht het uitgevoerd worden. Het moest wel aan de standaarden van het Kröller-Müller voldoen. Door die druk is het ook een heel mooi project geworden en voelden ze zich echt serieus genomen. Ook de bezoekers waren erg enthousiast, ruimt vijfhonderd kinderen met hun ouders of begeleiders zijn op ‘De Winterspelen’ afgekomen. Omdat het ook dit jaar weer zo een geslaagd project is geworden, zullen ook volgend jaar weer plaatsen vrijkomen voor ArtEZ studenten om opnieuw vorm te geven aan ‘De Winterspelen’.

 

Terug naar boven

Biografie

Naam

Klas

Over de

Website

klik hier

Gerelateerde artikelen - Educatie