121316DSC_0420
121316DSC_0414
121316DSC_0412
121316DSC_0411
121316DSC_0411_1
121316DSC_0407
20/12/2016 - Angelica Obino

TOT HIER ONGEVEER EN DAN VERDER

121316DSC_0414

 

Circa….dit is een projectruimte voor en door kunstenaars, een experiment op niveau. Bij ieder bezoek aan Circa….dit, ondervind je het weer; de eigenheid van de originaliteit. Er is geen grens aan wat er kan en mag.
Alles, van het plafond tot de grond, wordt gebruikt om de ruimtelijkheid te benutten voor de maximale minimalistische kunstzinnige expressie.

Alle programma’s worden steeds samengesteld door wisselende curatoren. Zij krijgen ieder vier weken een projectverdieping toegewezen. Aan hen de opdracht om een uitdagend programma te brengen.
Tussen 2013 en 2014 waren dit 25 curatoren; 50 tentoonstellingen en 197 kunstenaars lees ik in de volwassen kunstuitgave “ Moving Full Swing”.

121316DSC_0412

Inmiddels zijn we twee jaar verder en na deelname aan de Gelderland Biënnale is er nu voor iedereen die geïnteresseerd is in ontwikkeling van kunst en cultuur: “PARAGONE”: Empathie & InterSubjectiviteit; een project van Eli Zegers & Roland Spitzer. Een project waarin zij de wereld die wij waarnemen en onze focus die wij leggen tijdens het werken, trachten te vatten in een aantal installaties, sculpturen en schilderijen.
Vragen als:”wat maakt iets tot een schilderij of een sculptuur?” benaderen zij vanuit de ruimte ,die door hen optimaal benut wordt.

Ook hun materiaalgebruik is vervreemdend. Zo verbranden zij het oppervlakte van een schilderij zonder dat het storend is. Het verbrandde deel draagt nog steeds bij aan de schoonheid van het geheel.
Het heeft ook een vrolijk aspect wanneer een installatie zoiets banaals als ‘de vuile was buiten hangen’ representeert. Die was is gelaagd en divers gekleurd maar toch goed gestreken. Er wordt een eenvoudige, maar toch dubbele wereld geschapen. Een wereld die artistiek aanspreekt. Het idee dat je met kant en klare middelen kunst fabriceert, maakt mij enthousiast.

121316DSC_0411

Horizonnen ontstaan in de binnenruimte van het gebouw terwijl de ramen uitzicht bieden op de vernieuwde indeling van een muur. In deze muur lopen buizen die verderop een stoel vormen.
Via – uit een plafond lopende oranje – buis wordt de stoel geprojecteerd en ook daar verblijft de stoel op een kantelpunt. Valt hij om of zit hij vast? Wordt hij juist geschapen en neergezet vanuit een ander perspectief?

Deze ervaringen maken deze tentoonstelling interessant. Je wordt uitgedaagd om al je illusoire ruimtelijke zekerheden los te laten. Je vooringenomenheid met betrekking tot materialen en theatraal gebruik van opstelling en ruimte moet je loslaten om ten volle te begrijpen waar het hier om gaat.
Een andere opvatting van schoonheid en je betrokkenheid daarbij worden vanzelf vormgegeven.
Paragone (Italiaans voor vergelijking, competitie) is het debat tussen verschillende kunstvormen over de onderlinge verdiensten en superioriteit. Zo heeft er aan het begin van de 19e eeuw een paragone plaatsgevonden over welk medium superieur was tussen de fotografie en de schilderkunst. Hoe zinloos deze discussie is geweest blijkt tegenwoordig waarin fotografie en schilderkunst hun ereplek op de tribune der Hoge Kunsten  evenredig hebben verdiend.

 

121316DSC_0420

Competitie vanuit beginselen van opvattingen is ook de hedendaagse kunst niet vreemd. Opvattingen waarbij men wil horen hoe men kunst moet nastreven laten ook nu nog van zich horen. Al die beperkingen doen de kunst geen goed. Rivaliteit omtrent de opvattingen vonden al in de oudheid plaats en de Humanist Petrarca nam het voortouw om oude debatten in alle hevigheid te laten oplaaien. In Leonardo Da Vinci’s verhandeling over de schilderkunst staat een betoog waarin hij het primaat van de schilderkunst boven de beeldhouwkunst en boven de muziek en de poëzie plaatst. Begrippen als waarachtigheid, de werkelijkheid van de natuur en de intrinsieke ingewikkeldheden van ambachtelijkheid werden door hem als wetenschap naar voren geschoven als redenen waarom superioriteit aan zijn opvattingen diende te worden gegeven. Deze tentoonstelling doorbreekt alle huidige paragonen en biedt de mogelijkheid om de grenzen te verleggen naar nieuwere vormen van beeldgrammatica. Deze kunstenaars zijn via hun vrijheidsdrang bezig met het loslaten van dat wat “men vindt” dat kunst zou moeten zijn. Ze geven een duidelijk antwoord; en spelen met je aangeleerde visuele en mentale patronen. Langzamerhand begin je empathie voor deze nieuwe beeldtaal te ontwikkelen.

Een wijs iemand zei ooit tegen mij: ’vergelijken zet de deur naar verdriet open en sluit de ogen voor de vrijheid’. Welke opvattingen er tegenwoordig gelden vind ik niet belangrijk. Kijk eens met een andere bril en een leeg referentiekader; verhoud jezelf tot de ouden en tot de nieuwen en kies dan voor vrijheid van opvatting. Wie weet vind je dan opeens de verwondering en ervaar je dat je nieuwe verbindingen vindt. Want dat is waar het omgaat bij het onderzoek in Circa….dit.

121316DSC_0407

Tentoonstellingsruimte Circa…Dit is een podium en tegelijkertijd platform voor hedendaagse beeldende kunst uit Arnhem. Circa…dit organiseert maandelijkse tentoonstellingen en activiteiten op drie verdiepingen van een toonaangevend pand gelegen aan het begin van de Weerdjesstraat.
Van vrijdag t/m zondag van 14.00 tot 17.00
De tentoonstellingen en de meeste activiteiten zijn gratis toegankelijk.

http://www.beeldendekunstarnhem.nl/partners/circadit
http://www.circadit.nl
https://www.facebook.com/profile.php?id=100000047307239&fref=ts

Terug naar boven

Biografie

Naam

Klas

Over de

Website

klik hier

Gerelateerde artikelen - Inspiratie