DSC_0221 (1)
DSC_0217
DSC_0601
DSC_0221 (1)
DSC_0218 (1)
DSC_0217
DSC_0214 (1)
DSC_0653
02/07/2016 - Annerie Holtland

‘Gedrevenheid en hard werken gaan mij ver brengen’

Na vier jaar boetseren, schilderen, fotograferen, filosoferen en doceren zit het erop. De afstudeerders hebben bijna hun diploma in handen en zijn klaar voor de eerste stappen in de grote onbekende (kunst)wereld. Wij spreken met verschillende afstudeerders om terug te blikken en vooruit te kijken. Vandaag: Laura Smedts

 Hoe kijk je terug op jouw studietijd op ArtEZ?DSC_0601
‘Mijn eerste studiejaar heb ik in Rotterdam gevolgd, ik ben gewisseld van academie omdat ik mijzelf als mens in de toekomst niet in Rotterdam zag. In eerste instantie koos ik voor Rotterdam met het idee ‘New York aan de Maas’. ‘If you can make it here, you can make it anywhere.’ Het ging daar ook goed, maar ik werd er geen gelukkig mens. Ik heb een grote behoefte aan natuur om mij heen, ik ben er ook in opgegroeid. Nu wielren en hardloop ik vaak, ik ben zo veel mogelijk buiten, dat was in Rotterdam wel anders. Daar raakte ik het contact met de seizoenen kwijt en daarmee een stukje van mijzelf.
Als ik nu in Rotterdam kom, vind ik het nog steeds een geweldige plek, de grootsheid en ruwheid van zo’n grote stad met een breed cultureel landschap, maar niet als mijn thuisbasis. Op ArtEZ heb ik veel verrijking gevonden in de ambachtelijke onderdelen en technieken.
Ook vakdidactisch ben ik goed voorbereid om daadwerkelijk voor een groep te staan. De academie is ook anders, de rust die ik hier ervoer gaf mij de ruimte om op mijzelf te reflecteren. Hier is het minder op het individu gericht en niet ieder voor zich, op ArtEZ heb ik veel opgestoken van de mensen om mij heen. Ik kijk met veel plezier terug op de goede tijd die ik hier gehad heb.’

In hoeverre geeft jouw beeldend werk een beeld weer van jou als persoon?
Laura fascineert zich voor de mens en hoe hij zich verhoudt tot zijn omgeving. Hier deed zij onderzoek naar in haar beeldend werk. Laura gebruikte Oostenrijk als conceptueel kader. De grafische lijnen die zich tonen in de vorm van skigebieden archiveerde ze. Haar bevindingen toont zij op de Finals in een metalen stellage, waar je zelf met archivaris handschoentjes doorheen kan zoeken.

‘Mijn onderzoek heb ik heel steriel en systematisch opgezet. Ik ben de skigebieden gaan beschouwen als losse beelden, los van hun betekenis. Voor mij zijn de kaarten niet alleen informatiebronnen, maar ook beelden, grafische lijnen. Ik zie de gebieden als vorm. Ik presenteer de beelden als vorm, maar ook als gebied met betekenis. Voor de toeschouwer moet deze betekenis in combinatie met de vormgeving een verdiepende betekenislaag creëren.’

‘In principe heb ik niks met Oostenrijk als land, maar wel met het gegeven dat, vooral Nederlanders, elk jaar afreizen naar een bepaald gebied en dan zo’n gebied helemaal ‘claimen’. Hiervoor is een hele aparte structuur aangebracht in het landschap, het is een wereld op zich geworden, dat fascineert mij. De mens is namelijk altijd bezig met het aanbrengen van structuur in zijn leven, hiermee maakt de mens de wereld leefbaar voor zichzelf. De uitgestrekt skilandschappen zijn hier een goed voorbeeld van. De structuur die de mens daar aanbrengt, brengt enerzijds een schoonheid, fascinerende patronen die van bovenaf te zien zijn. Anderzijds schuilt er in die structuur ook een confrontatie met een rigide en maakbare wereld. Met mijn beelden wil ik de schoonheid van de, door de mens gevormde, structuren tonen. Tegelijkertijd wil ik de mens laten nadenken: waarom wil de mens altijd structuur aanbrengen, heeft het alleen een praktisch doel, of voelen wij ons nou eenmaal prettig in een georganiseerde en gestructureerde wereld?  Heeft de mens een behoefte om te ontsnappen aan deze wereld?’

We lopen door het gebouw heen en komen aan bij een ruimte waar ander werk van Laura ligt. Grote vellen papier waar eveneens gebieden van bovenaf zijn afgebeeld. ‘In het werkproces tijdens mijn afstuderen ben ik lange tijd opzoek geweest naar een manier waarop ik mijn bevindingen kon presenteren. De presentatie moest zelfreflectie bij de bezoeker oproepen.’ De beeldtaal die Laura gebruikt past bij een architect; clean en verfijnd. De manier van presenteren, inclusief de bijgegeven aanwijzingen stimuleren dat de bezoeker eerder de link legt naar de vragen die Laura ter discussie stelt.

DSC_0221 (1)

©Leroy Verbeet

DSC_0218 (1)

©Leroy Verbeet

DSC_0217

©Leroy Verbeet

 

Laura pakt een van haar geordende mappen erbij. ‘Eerder dit jaar heb ik onderzoek gedaan naar de bebossing in Nederland. Uit de grote Bosatlas heb ik de beboste gebieden per provincie overgenomen. Ik benaderde de gebieden apart, zo werden het abstracte nieuwe beelden. Deze manier van benaderen neemt het idee van het, door de natuur gevormde bos, weg. Door het van boven te bekijken kun je zien dat alles door mensenhanden is gemaakt en bedacht. In mijn werk speel ik met deze illusie. De kaart heeft mij letterlijk de ruimte gegeven om afstand te nemen en het gebied objectief te beschouwen.’

‘In mijn laatste jaar heb ik ervoor gekozen een onderwerp te nemen dat enerzijds dicht bij mij staat maar anderzijds ook ‘op de hak’ te nemen is. Het ‘elke winter afreizen naar een skigebied’ gegeven zegt iets over onze tijd, over hoe wij als mens leven en waarde hechten aan onze landschapsinrichting. Ik hoop dat mensen mijn werk kunnen zien als hedendaags archief, dat de tweeledigheid van deze tijd toont. De schoonheid van onze landschapsinrichting tegenover de vragen die onze manier van leven opwekt.’

‘Het is niet mijn bedoeling een uitgesproken boodschap te verkondigen, maar mijn beelden mogen wel vragen oproepen. Ik stel een gegeven ter discussie zonder mijn eigen mening daaraan te verbinden. Deze manier van werken past bij een archivaris, dat is dan ook de rol die ik heb aangenomen tijdens mijn beeldend afstudeeronderzoek. In mijn werk zit een bepaalde aandacht en concentratie, deze zijn van groot belang voor mijn werk. Alle getoonde skigebieden zijn bijvoorbeeld met een kroontjespen vervaardigd. Ik ben georganiseerd en gestructureerd aan de slag gegaan. Deze precisie en structuur waren noodzakelijk voor mijn werk, maar dit zegt niet direct iets over mijn persoon.

 

Hoe zie je jouw toekomst voor je?DSC_0653
‘Op de academie ligt de focus sterk op het je eigen maken van vaardigheden die je in kunt zetten om tot autonoom werk te komen. Pas in het laatste jaar ga je zoeken naar een thema dat je misschien ook nog in de toekomst wilt gaan gebruiken. In dit laatste afsluitende jaar heb ik ervoor gekozen om op alle terreinen voluit te gaan, theoretisch in mijn afstudeerscriptie, in mijn beeldend werk en in mijn afstudeerstage bij het SLO.  Ik ben er van overtuigd dat je met hard werken ergens kan komen. Natuurlijk speelt talent een grote rol, maar ook inzicht, gedrevenheid zijn van groot belang. Zoals ik het nu voor mij zie kan het nog alle kanten op gaan. Ik heb verschillende opties lopen waarvan ik denk dat er veel toekomst in kan zitten.
Het beeldende werk dat ik nu toon is een tussenstap. Natuurlijk moet ik op een gegeven moment wel een financiële basis gaan creëren, maar hoe alles zich tot elkaar gaat verhouden, weet ik nog niet. Aan mijn werk kun je zien dat ik begaan ben met de wereld, een enorme drive en passie heb en bovenal bereid ben om hard te werken, ik hoop dat dit haar vruchten af gaat werpen. Je moet gewoon verliefd worden op de dingen die je op je pad laat komen, dan kan je er volledig voor gaan.

 

 

 

 

Bekijk het werk van Laura en de andere studenten
tijdens de ArtEZ Finals 2016

29 juni – 3 Juli

Onderlangs 9, Arnhem 

Terug naar boven

Biografie

Naam

Klas

Over de

Website

klik hier

Gerelateerde artikelen - Inspiratie