102716101716DSC_0082 2
102716101716DSC_0077 2
102716101716DSC_0073 3
102716101716DSC_0025 4
102716DSC_0332
102716DSC_0329
102716DSC_0327
102716DSC_0222
102716DSC_0220
102716DSC_0218
102716DSC_0215
102716DSC_0212
102716DSC_0089 5
102716DSC_0085 5
102716DSC_0081 3
102716DSC_0073 6
102716DSC_0051 7
102716DSC_0040 3
102716DSC_0032 4
102716DSC_0031 9
102716DSC_0031 9_2
102716DSC_0031 9_1
102716DSC_0031 8
102716DSC_0023 4
102716DSC_0023 4_1
102716DSC_0020 4
102716DSC_0006 9
101716DSC_0076 2
101716DSC_0025 4
14/11/2016 - Angelica Obino

leven en geven

Dat is het thema van de goed bezochte Gelderland Biënnale die sinds 14 oktober overal in Arnhem van donderdag tot en met zondag haar deuren wagenwijd heeft open staan.
Ik heb nog niet alles kunnen proeven nu de Biënnale over de helft van haar levensduur heen is, maar hier alvast een impressie.

De sfeer van de magie die kunst kan hebben is tussen de levens van mensen heen geweven.
Dit is terug te vinden in de winkel van Louis van de Hert “ de Klapmuts” waar de kunstenaar Aline Eras een bijdrage levert aan zijn imaginarium. Zo kan je zeker dit atmosferische werk een uitbeeldingsplaats noemen.
Aline benadrukte dat haar werk een eenheid vormt. Zij heeft een allesomvattende eenheid geschapen tussen haar tekenwerken en haar installatie die naadloos overgaat in de contrasterende omgeving. Ze heeft als het ware het leven van Louis geabsorbeerd en gereflecteerd via haar scheppingen. In haar werken zie je onderdelen van Louis zijn leven en omgeving; herkenbaar ook in de winkel en in de etalage van zijn woonhuis.102716DSC_0031 8

Dit doet mij denken aan de uitspraak van cultuur filosoof Peter Sloterdijk die spreekt in het boek “sferen” over de vraag naar “ons’ “waar”. Je dit afvragen is zinvoller dan ooit. ‘’We moeten ons richten op de plaats die mensen creëren om te kunnen zijn die ze zijn. Deze plaats heb ik ( Peter Sloterdijk) de naam “sfeer” gegeven.
Sferen zijn ruimtescheppingen die als immuunsysteem werken.”

102716DSC_0006 9

Deze biënnale is ook een vorm van sfeer scheppen bedenk ik me. Door het delen van kunstenaar en bewoner werken de ruimtescheppingen helend of vernieuwend.

De bittere werkelijkheid van twee mensen is onder andere weergegeven, in de getekende blik van Mira, op de foto’s van Hanne van der Woude in Koffiehuis De Doelen. Het prikkelt je fantasie over hoe het leven voor Mira heeft uitgepakt. De afgewende Robin die wazig op de achtergrond van de foto staat en de harde asbak op de voorgrond, geeft een weergave van hoe verstopt de werkelijkheid in de aanwezigheid der dingen is.
Het verhaal achter de mens komt tussen de regels door bij je binnen sluipen. Door onze deelname via dit medium wordt het pijnlijke onaanvaardbare van hun lijden meer acceptabel. Hanne heeft via haar werk een taboe overbrugt. We weten allemaal hoe we elkaar kunnen slopen, maar hoe elkaar te helen? Daar verhouden deze foto’s zich toe.

Op de modieuze Gaudi woonboot vinden we de teruggedrongen werkelijkheid van het verzet tegen de gevestigde orde. De buitenissige creaties van Maison de Faux gaan een naadloos huwelijk aan met de vrijgevochten geest van haar bewoners. De Rijn wordt bezet door sprookjesfiguren die modieuze posities aannemen, maar ondertussen ook half kopje onder gaan in de rivierarm. De huiskat komt kopjes geven terwijl je de prachtige houten design tafel van zoon Jasser bewonderd. Het antwoord op de schoonheid en de troost van originaliteit en expressie is niet moeilijk te omarmen.

102716DSC_0327

In het stille voormalige Historische Museum ontmoet ik in het werk Dualism 1 waarin ik de fysieke manifestatie ontmoet van iets ongrijpbaars. De beroerte van Lobke Burgers door Rudolf Romero verbeeld in een volmaakte print gevat; zwevend op de kracht van een magneet in een ijle antieke omgeving.
Een relikwie, een gave, die omringt wordt door de grafische opbouw van de installatie en in het licht zich verheft tot iets iconisch. Het zou niet misstaan als een film-still in de DAVinci Code.102716101716DSC_0077 2

102716101716DSC_0073 3102716DSC_0081 3

Als ik door de gang naar de overkant staar zie ik een gigantische prop ( “Double” genoemd) zich opdringen in het raamwerk van de klassieke deur.Gerard Koek geeft het gevoel van humoristische vervreemding weer, die prachtig is in zijn opmaak; volmaakt weird.

102716101716DSC_0082 2De bezoeker geniet van de goed doordachte chaos die de ruimte beheerst.
Perfecte belichting en erg verfijnde hoeken waarin het object geplaatst is nodigen je verder uit het idee van juiste verhouding los te laten en de waarde in te zien van het experiment. Zijn vermomde teksten in grafische dialectische tekstkaders doen beeld, functie en vorm vervagen. Het wordt een geheel.

102716DSC_0089 5

De Biënnale is voor de Arnhemmers een laagdrempelige manier om deel te worden van een leefwereld die hen gewoonlijk niet zo dicht op de huid nadert. Opeens blijkt kunst een beleving te zijn; een vorm van verheffing van het alledaagse zijn.

De Gelderland biënnale is nog tot en met 20 November 2016 te bezoeken; nu met korting!

http://www.biennalegelderland.nl

 

Terug naar boven

Biografie

Naam

Klas

Over de

Website

klik hier

Gerelateerde artikelen - Inspiratie