1914218_100926993262921_4649096_n
Len Peterkamp
30/03/2015 - Admin

Hoe is het nu met: Len Peterkamp

Voor een alumni-boekje brachten Marjet Seyferth en Hilde Monsma een bezoekje aan oud-studenten. Hieruit voort publiceert Kunst&Educatie Arnhem enkele gesprekken in de serie ‘Hoe is het nu met…’

1914218_100926993262921_4649096_n

Je bent afgestudeerd in de zomer van 2013. Wat doe je nu, 1,5 jaar later?

Ik werk sinds september 2014 twee dagen in de week als assistent onderwijs en onderzoek bij hogeschool Saxion. Het is een soort secretaresse functie, waarbij ik veel contact heb met studenten. Mijn werkzaamheden bestaan onder andere uit het beantwoorden van e-mails, het regelen van de administratie, vergaderingen bijwonen, de website en blackboard bijhouden. Het zijn voornamelijk administratieve werkzaamheden die op mijn bordje terecht komen. Ik werk jammer genoeg niet binnen mijn sector, maar gelukkig wel onderwijs gerelateerd.

Wat heb je het eerste jaar na je afstuderen gedaan?

Ik heb een zoon gekregen! Hij heet Oliver en is in november 2013 geboren. Het is een heel leuk kind en het gaat allemaal super goed. Met het zoeken van werk is het wel lastig. Ik merk dat er in de kunsteducatieve sector veel vraag is naar vrijwilligers, maar waar breng ik dan mijn kind naartoe? Opvang is duur en ik kan mijn inkomsten niet gaan verminderen om mijn cv bij te houden. Ik ga nu wel als een soort pilot schilderworkshops geven bij Saxion met het thema gastvrijheid. Het is een studieverbreding voor studenten zonder creatieve achtergrond. Het gaat maar om een dagdeel, maar het is een begin.

Ben je op dit moment aan het solliciteren?

Ja, ik solliciteer me suf op banen op middelbare scholen, het ROC en ook wel het basisonderwijs. Ik moet bereid zijn om wat meer te gaan reizen voor een baan. Er zijn hier in Enschede wel veel culturele instellingen, maar die vragen voornamelijk vrijwilligers. Een kind krijgen is heel leuk, maar het is wel lastiger om carrière te maken.

Heb je wel plezier in het werk dat je nu doet?

Ja dat wel. Ik heb hele interessante collega’s met achtergronden in de muziek, kunstgeschiedenis en filosofie. We hebben onderling vaak boeiende gesprekken, bijvoorbeeld over de relevantie van creativiteit en dat daar meer aandacht voor moet komen bij hbo-opleidingen. In die zin zit ik wel op de goede plek, maar ik zou graag echt in het onderwijs werkzaam willen zijn. Om bij Saxion les te mogen geven moet je een master hebben gevolgd en mijn eerste graad plaatst mij een beetje tussen wal en schip.

Wat vind je zo leuk aan het onderwijs?

Ik mis het om met een stel opgeschoten pubers aan het werk te gaan. Dat kan ik goed en vind ik leuk. De hele dag achter mijn bureau zitten zorgt ervoor dat ik aan het einde van de dag niet het gevoel heb dat ik echt wat heb bereikt. Ik kom er, nu ik niet voor de klas sta, wel achter dat ik de juiste beslissing heb gemaakt toen ik koos voor het onderwijs, ik heb de juiste opleiding gedaan. Maar ik ben niet te beroerd om onderaan te beginnen en langzaam op te klimmen naar wat ik echt wil doen. Toch vind ik het ook wel lastig om niet te werken binnen mijn eigen sector, ook omdat het gat in mijn cv steeds groter wordt. Maar ik zie het nog niet somber in hoor! Het kan zomaar in één keer veranderen.

Heb je ruimte en tijd om eigen werk te maken?

Ik heb wel een ruimte thuis, maar kan er de tijd niet echt voor vinden. Aan het eind van de dag ben ik heel moe. Op dagen dat ik om half zes op moet voor de kleine heb ik ‘s avonds helemaal geen energie meer om nog aan de slag te gaan. Ik ben nu al maanden bezig met een schilderij maar kom telkens steeds maar een heel klein stukje verder. Dat vind ik wel zonde. Ik zou weer willen werken met druktechnieken en wil graag gaan etsen, maar ik zou niet weten waar ik dat moet doen. Ik voel ook niet altijd de noodzaak om kunst te maken. Als mijn hoofd er niet naar staat doe ik het niet. Mijn zwangerschap en bevalling slokten me ook zo op dat ik geen tijd had. Inmiddels is Oliver bijna 1,5 en begint het weer te kriebelen.

Is er iets wat je hebt moeten overwinnen tijdens het afstuderen of daarna?

Dat weet ik eigenlijk niet zo goed, in ieder geval niet iets heel groots. Sowieso niet op professioneel gebied. Maar wel op persoonlijk vlak, ik heb moeten overwinnen dat ik mijn standaard niet zo hoog moet leggen. Ik moet me er ook bij neerleggen dat ik in een keer oud en volwassen ben. Ik heb geconcludeerd dat het goed is zo, met het krijgen van een kind. Tegelijkertijd zie ik nu dat anderen, die wel bewust gekozen hebben om jong kinderen te krijgen, tegen dezelfde dingen aanlopen. Vooral als je geen vrienden hebt die in hetzelfde schuitje zitten is dat soms wel lastig.

Ik krijg wel het idee dat je nu heel gelukkig bent met de situatie.

Jazeker! Ik zou alleen op werkgebied iets willen doen waar ik meer voldoening uit kan halen.

Waar zie je jezelf over vijf jaar?

Ik hoop dat ik over vijf jaar twee of drie dagen in het onderwijs werk en dan het liefst op een middelbare school of op het mbo. En dat ik daarnaast nog een of twee dagen voor mezelf kan werken. Ook wil ik nog een kindje erbij, één kind is ook maar zo alleen. Hopelijk woon ik dan in een koophuis met een grote tuin, een kippenren en een volkstuin!

Len Peterkamp

Len Peterkamp

Terug naar boven

Biografie

Naam

Klas

Over de

Website

klik hier

Gerelateerde artikelen - In de praktijk