INSIDE-IN-1-Rob-Sweere-web
Tekst van Catharina: Rob als ware dirigent.
14/09/2016 - Catharina Vergeer

Performance Rob Sweere

‘’Leuke confrontatie’’, deelt een mevrouw met zonnebril op mee, over haar beleving van de gebeurtenis zojuist op landgoed Bronbeek, waar veteranen van de Nederlandse krijgsmacht en het Koninklijk Nederlands Indisch Leger (KNIL) hun huis vinden. Zij; veteranen in uniform, de dame met zonnebril, mannen en vrouwen van alle leeftijden, te voet of als kind op de arm gedragen, vormen samen het ritueel dat gedirigeerd lijkt door Rob Sweere, die op een ladder met ferme en zwierige handgebaren instructies geeft.

‘’Beeldend kunstenaar Rob Sweere beschouwt de aarde als een grote uitkijktoren.’’[i] Zicht en leiding neemt hij over zijn ritueel; Rob: ‘’Wat we voor ons zien is het rituele gebied, ik wil u vragen vanaf nu niet meer te praten’’, want, zo deelt hij mee voorafgaande aan dit verstilde moment: ‘’Een performance is een vorm van een rituele handeling’’. Een vooropgezet plan kan benauwen, maar lijkt hier een verbindende factor te zijn.  Een spelt kun je horen vallen, maar de spanning is verre van te snijden. Er hangt een sfeer van bezinning, eenieder lijkt samen en toch alleen te zijn. Elke stap maakt de weg naar het midden korter, het midden waarnaar alle individuen als groep de rug keren. Als geworteld in de aarde staan zij daar in stilte om hun weg te hervatten. ‘’Jullie zijn mensen van deze aarde, de aarde is niet van de mensen’’, aldus Rob. Het besluit van een enkeling krijgt een verbonden vorm. Landgoed Bronbeek, dat dankzij alle bewoners, de veteranen, (verborgen) verhalen herbergt, is tientallen verhalen rijker. Verhalen die nooit gesproken zijn, gesprekken zonder woorden, maar in stilte lijken achtergelaten door dit kortstondig bondgenootschap op 27 augustus 2016, 11.30u. Het lijkt een gesprek zonder woorden dat volledig communiceert met de verbindende factor, het thema van SONSBEEK ’16: transACTION, waarvan dit werk onderdeel is. Het werk is als een vorm van contact. Een meneer reageert achteraf: ’’we hebben allemaal ons eigen leven, ons eigen gedoe en toch zijn we met elkaar verbonden’’. Echter, uitgaande van de mevrouw met zonnebril, is de vraag aan een ieder om telefoon uit te zetten en niet meer te praten, misschien avontuurlijk, contact misschien confronterend?

Het verstilde beeld, ritueel, participatiekunstwerk; de performance, ligt vast in herinneringen en staat op video en foto’s gemaakt door Hans Wijninga. Toch is de grootste schoonheid de vergankelijkheid van het moment, gezichtsuitdrukkingen van de deelnemers en hun sterfelijkheid. Het ware beeld, de bijna spirituele beleving, is niet vastgelegd in deze geregistreerde beelden en lijkt op ander werk met een eigen, weliswaar duurzame, schoonheid.   Deze vereeuwigde schoonheid, trekt de door internet verkleinde wereld terug naar het moment dat Rob zijn uitkijktoren vanaf een ladder beschouwt, en is te bezichtigen op: http://robsweere.com/2016/08/31/inside-in-performance/.

Tekst van Catharina: Rob als ware dirigent.

Schets van Catharina: Rob als ware dirigent.

[i] CODA. (2014). Silent Sky Project# – Rob Sweere. opgehaald van URL http://www.coda-apeldoorn.nl/museum/archief/2014/sounds-of-silence/silent-sky-project/

 

 

 

Terug naar boven

Biografie

Naam

Klas

Over de

Website

klik hier

Gerelateerde artikelen - Uncategorized