DSC_0144
DSC_0186
DSC_0185 (1)
DSC_0178
DSC_0176
DSC_0173
27/05/2015 - Liese Wessels

Sally en haar liefde voor woorden

2 februari 2015

 00:52

 

Het gaat erover

Maar je zult het nooit echt zien.

Net zoals dat liefde zowel

objectief als subjectief is,

fragment,
tastbaar in vergelijkingen,

Inwissel- maar nooit vervangbaar

en nooit echt definieerbaar.

Zelfs als je het voelt.

 

Ik krijg kippenvel wanneer Sally Saphi mij dit zelfgeschreven stuk voorleest. Waar het precies over gaat weet ik dan nog niet. Wel weet ik dat het me roert. Voor mijn gevoel heeft het iets te maken met verlangen en melancholie. Het biedt troost maar is daarnaast ook ongrijpbaar.

Twee weken later sta ik weer in haar atelier. We praten over het gordijn dat midden in het atelier hangt en de ruimte in tweeën splitst. Ze vertelt me dat ze rust en sereniteit nodig heeft om te kunnen werken. Haar ateliergenoot is er niet vaak. Die afwezigheid vindt ze moeilijk en geeft haar een onrustig gevoel. De afscheiding maakt dat ze dit even kan vergeten.

Sally heeft iets met woorden. Boeken geven haar troost, de verhalen geven haar het gevoel thuis te zijn. Ze bieden haar warmte en genegenheid. Daarnaast zijn ze vluchtig maar toch krachtig. In tegenstelling tot beeld staat de presentatie minder vast.
Haar atelier is gevuld met woorden: ik vind ze terug in een enorme hoeveelheid boeken. Verder vullen vlugge aantekeningen, zelfgeschreven verhaaltjes en gedichtjes de ruimte, hangend aan haar muur.

Dit jaar heeft ze veel geworsteld. Getwist over de vraag hoe te communiceren.

Toen zij ervoor koos om daadwerkelijk kunstenaar te zijn, boezemde haar dat angst in. Want wat moet en wil ze laten zien met haar werk? Wat is wezenlijk? Een lange tijd liet zij niets zien aan haar begeleiders. In diezelfde periode gebruikte ze haar omgeving als onderwerp.

Nu praat ze voor het eerst over zichzelf.

Dat voelt raar, want nu moet ze woorden zoeken om zichzelf tastbaar te maken. De moeilijkheid daarvan verwoordt zij in het bovenstaande gedicht. Nu pas snap ik wat ze bedoelt, het gaat over de zoektocht naar communicatie. Communicatie zonder ruis. Die ontdekkingsreis is lang en soms eenzaam geweest.
“Ik moest me loswrikken uit het stramien, het systeem, om te ondervinden wat ik echt belangrijk vind.” Zelf omschrijft ze het als sterven. Opnieuw zoeken naar een heldere manier van communiceren. Daarvoor moest zij alles wat ze geleerd, gezien en ervaren heeft toepassen.

Volgens haar presenteert een kunstenaar niet alleen zijn werk. Hij presenteert ook zichzelf naar de wereld toe. Wanneer ik haar vraag of haar zoektocht succesvol geëindigd is, zwijgt ze even. “Nee.” zegt ze dan, “Ik ben nog onderweg, maar het begin is er.”

DSC_0176

DSC_0178

DSC_0185 (1)

Terug naar boven

Biografie

Naam

Klas

Over de

Website

klik hier

Gerelateerde artikelen - In de praktijk